ഇരുൾ

 രാത്രിയുടെ യാമങ്ങളിൽ 

വെളിച്ചത്തിനായ് കാത്തിരുന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും..

ചങ്ക് തകർന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ

ഇരുളിനെയായിരുന്നു ഞാൻ പ്രണയിച്ചത്..

വെളിച്ചത്തിന്റെ പ്രഭയേക്കാൾ

ഇരുളിന്റെ തലോടലായിരുന്നു.

എന്നെ സ്വാന്തനിപ്പിച്ചിരുന്നത്..

ഞാൻ സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ടുറങ്ങിയതും  

ഇരുളിന്റെ സാമീപ്യത്തിൽ ആയിരുന്നല്ലോ..

ലോകമൊരുനാൾ നമ്മുടെനേരെ കണ്ണടക്കുമ്പോഴും..

ഭൂമിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ നാം അലിഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോഴും..

ഇരുളിൻ കരങ്ങൾ കൈപിടിച്ചീടും 

അവസാന കണികയും ലയിക്കും വരെ..

-തോമസ്കുട്ടി