ഈ നിലാവിൻ വീഥിയിൽ
നിനവറിയാതെയേതോ
നിശാഗന്ധി പൂത്തൊരാ ഗന്ധം പോൽ
ഒരിളംങ്കാറ്റിനാൽ ചിതറി പടർന്നു
യാമങ്ങളിൽ അലിഞ്ഞു തീരുന്നുവോ നാം..
ഒരു മിന്നാമിനുങ്ങിൻ വെളിച്ചം പോൽ,
ഓർമകൾ പ്രകാശം പൊഴിക്കുന്നുവെങ്കിലും
മോഹങ്ങൾ തൻ തീക്കൂന തന്നിൽ
ഈയാംപാറ്റകൾ പോൽ ക്ഷണനേരത്തിൽ
ചിറകറ്റു വീഴുന്നു നാം.
തോമസ്കുട്ടി മാത്യു.
No comments:
Post a Comment