ഒരു മഴയിലൂടെ ആയിരുന്നില്ല
നീ എൻ മനസ്സിൽ ചേക്കേറിയത് എങ്കിലും...
എൻ പ്രണയത്തിൻ വസന്തകാലം
നട്ട് നനച്ചത് നിൻ സ്നേഹ മഴയാൽ ആരുന്നല്ലോ..
ഓരോ മഴക്കാലം വരുമ്പോഴും
മനസ്സുകൾ തമ്മിൽ അന്യോന്യം
ചൂട് പറ്റി സ്നേഹ കരിമ്പടത്താൽ
പുതച്ചിരുന്നവർ അല്ലേ നാം..
വീണ്ടുമൊരു മഴക്കാലം പെയ്തിറങ്ങുമ്പോൾ..
നനച്ചു വളർത്താൻ വസന്തകാലം പോയിട്ട്.. നനയാൻ മനസുപോലും
ഇല്ലാതെ ഉഴലുന്നു ഞാനീ ..
പേമാരി വീശും കൽപടവിൽ..
എൻ മനസ്സും സ്നേഹമഴയും..
ഓർമകൾ തൻ വസന്തവും ..
എല്ലാം നിന്നിലായിരുന്നല്ലോ..
നീയായിരുന്നല്ലോ...
മുറുകി വരും പേമാരിയിൽ..
നിരാശതൻ പഴംകുടയും ചൂടി..
മരവിച്ചു നിൽപ്പു ഞാൻ..
എൻ വസന്തമെ നീ വരുമെന്ന
പ്രതീക്ഷ തൻ തിരിനാളവുമായി...
: Thomaskutty Mathew
No comments:
Post a Comment