എൻ്റെ പ്രണയം

 മരുഭൂമിതൻ നടുവിൽ..

തൻ്റെ വസന്തകാലം ഓർത്തു മയങ്ങും

മരുപച്ച തൻ അസ്ഥികൂടത്തിൻ അരികിൽ..

അവൾ എന്നിലെ പ്രണയത്തെ അടക്കം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു...

ഒടുവിലായി ഒരു മുൾച്ചെടിക്കടിയിൽ

എൻ ,

പ്രണയവും മനസ്സിൻ വസന്തകാലവും,

നിദ്രയെപുൽകാൻ വ്രഥാ ശ്രമിക്കവേ..

തിരിഞ്ഞ് നടക്കുമെൻ പ്രണയിനി തൻ കണ്ണിൽ നിന്നൊരു തുള്ളി മിഴിനീർ പോലും പോഴിയരുതെ എന്ന് ഞാൻ ആശിച്ചുപോവുന്നു..

നിൻ ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ,

 എന്നോർമയിൽ മുങ്ങി ആ,

  മരുഭൂമിയെ തോടും മാത്രയിൽ..

ഉയർത്ത് വന്നീടും എൻ സ്നേഹം,

എൻ പ്രിയ തൻ നോവ് തുടച്ചു മാറ്റിടാൻ...