പുഷ്പ്പം..

പ്രഭാതത്തിൻ രശ്മികൾ വീഴവെ

എൻ പനിനീർ
പുഷ്പ്പമേ നീ വിടർന്നീടുന്നു,

ചെറു കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് നോക്കുമീ,

ലോകം ശ്യാമസുന്ദരകേദാരമായ്.

ഓർക്കുക കരിവണ്ടുകൾ ലോകമി-

തെവിടെയും ചതികൾ തൻ സ്പന്ദനവും.

പതറരുതെ നീ കരയരുതെ നീ,

ക്രൂരന്റെ കൂരമ്പിൽ വീഴരുതെ.

നന്മക്കായ് സ്പന്ദിക്കും നിൻ ജീവനാള-

മൊരിക്കലും അണയാൻ ഇടയവരുതെ.

ദൈവിക പ്രശൊഭയിൽ തിളങ്ങി വിളങ്ങുമാ,

നിൻ മുഖം കണ്ടു ക്രഥാർത്തനായി ഞാൻ.

പുതിയൊരാകാശം രചിക്കുമോ നീ,

മഴവില്ലിൻ നിറമുള്ള സ്വപ്നങ്ങളും.

ആ മഴവില്ലിൻ രഥത്തിലേറി നീ,

അതിർത്തികൾ ഭേദിക്കും ദിനത്തിനായ്,

കാത്തിരിപ്പു ഞാനെൻ പ്രിയ പുഷ്പ്പമേ,

എൻ സർവമംഗളങ്ങളും നേർന്നീടുന്നു..



തോമസ്കുട്ടി മാത്യു